designers' task force
Warsaw is a city of undefined spaces left by/after the war. The Museum was supposed to become an organizing element for a derelict park making it work as an live extension of the built. The space would be defined by a sponge-alike line of shreds.
Various, live functions are oriented towards the outside to keep away the fuzziness of normal life and creating a hidden, monumental space for the lobby. The lobby and the underground exposition would be linked via an sculptural, rotating elevator. The terrace of the rooftop would be a space for open-air events.
Konkurs międzynarodowy, selekcja do drugiego etapu.
Muzeum ma opowiadać o przeszłości, ale także współtworzyć przyszłość, ma pełnić funkcję domu kultury.
Archetypiczny gmach (prostopadłościan o monumentalnych kamiennych fasadach) został przez nas odwrócony “na lewą stronę”. Żywe, różnorodne funkcje Muzeum otwierają się na zewnątrz, prezentując obraz jego aktywności kulturalnej. Jednocześnie budynek kryje w swoim wnętrzu monumentalną przestrzeń głównego hallu, planem nawiązującym do utraconego kwartału miejskiego lub sztetlu z ryneczkiem i ulicami. Wewnętrzne fasady to ściany z „postrzelanego” andezytu - to typowy “detal” właściwy warszawskim gmachom. Kamienne ściany wyprowadzone są ponad dach i przed linię zewnetrzną, którą stanowi szklana kurtyna.
Warszawa to miasto niezdefiniowanych przestrzeni pozostawionych przez wojnę i urbanistów powojennych. Projekt organizuje również strefę terenu będącego dziś skwerem - przedpolem blokowiska. Wspólna przestrzeń została wyznaczona szpalerem poprzecznie sadzonych żywopłotów i przekształcona w park. Pomnik Bohaterów Getta został przekręcony o 90o, by dać mu odpowiednią oprawę przestrzenną i nie dopuścić, aby nowa duża kubatura go “przygniotła”.
Andrzej Bulanda (BiM)
Krzysztof Banaszewski
Małgorzata Kuciewicz
Włodzimierz Mucha (BiM)
Jakub Szczęsny
Współpraca/cooperation:
Robert Nowicki
Dominik Strzelec
konsultacje: Barbara Engelking-Boni, Paweł Śpiewak, Raphael Rogiński
summer 2005
